tijd•schrift

Een digitaal schrift voor wanneer er tijd is iets te vinden, delen, zien, maken.

Decemberkaart

2012’11 Voor het eerst in al die tijd dat ik eigen baas ben had ik dit jaar tijd om een eigen decemberkaart te maken. Volgens mij eet je borstplaat alleen met Sinterklaas, maar wat zou het. Heel december, of beter nog het hele jaar door te eten! Het plaatje vond ik, erg beschadigd, in een container bij het grofvuil; gered, gescand, gephotoshopt – en nu voor iedereen in het receptenboek. Zoek de verschillen, of nee, maak die borstplaat!

Beroep: kunstfluiter

2104’11

Deze Czardas begint langzaam… Geert Chatrou, een groots voorbeeld van hoe je moet doen wat je leuk vindt, daar geld mee verdienen én volle zalen trekken.

-

Het is groen…

2702’11

Soms blijk je ineens iets te verzamelen. Een compositie van voornamelijk gekregen dingetjes van buurvrouwen die weten wat mooi is. Zie hier exemplaren van persglas uit Leerdam, Copier, look-a-likes en ander glas dat erbij past. Naar mijn mening dan.  Ze hebben allemaal iets gemeen; ‘de ander’ ontbreekt. Schaaltjes zonder schotel, schotel zonder schaaltje, drinken voor 1, melk zonder suiker, etc. Laat ze hier dan toch elkaar vinden!

De voorliefde voor dit glas komt voor een goed deel voort uit fascinatie voor kleur. Ze zijn van redelijk bizarre kleuren blauw/groen. 95% van mijn kindertekeningen bestaat uit regenbogen. Kleurpotlodendozen moesten goed op kleur liggen. Later kwamen kleurenwaaiers, drukinkt en interesse in de herkomst van kleur in de kunst; pigmenten. Victoria Finlay heeft daar een fantastisch boek over geschreven. In dit boek wordt ingegaan op pigmenten, en niet de chemische kleuren die mogelijk werden vanaf ongeveer begin 19e eeuw. Die worden wel aangestipt; zoals de hoge concentratie arsenicum in het haar van Napoleon. Waarschijnlijk veroorzaakt door zijn behang in een modieuze kleur groen, toen gemaakt door het gebruik van arsenicum. Gifgroen.

Terug naar het glaswerk. Een aantal dingen zijn gemaakt aan het begin van de 20e eeuw. Er werd geëxperimenteerd met de kleuring van glas, en door uranium toe te voegen kreeg glas een groene of gele zweem. Nu wist ik van het wijnglas op de foto wel dat dit Anna-groen glas was. En dat dat pas echt goed te zien is met een blacklight. Bleek het halve randje op te lichten!! Althans, het glaswerk op het randje. Wonderlijk toch?? Nu is uranium niet een erg leuke stof en zou je bij hard-core verzamelen ook een geigerteller moeten aanschaffen, dat risico neem ik maar voor deze paar dingen. De doodsoorzaak van Napoleon bleek tenslotte ook iets anders dan arsenicum.

–

–

–

–

–

–

–

–

–

–

–

–

–

–

–

–

–

–

--

Goh en jeetje

0102’11

Ik koop wel eens een stapel boeken bij de kringloop. Dan kun je nog eens iets zonder schuldgevoel weggooien. Het mooie aan die boeken is ook dat anderen ze al gelezen hebben; ze niet goed vonden of er juist erg van hielden. In opdrachten of aantekeningen kun je dat er een beetje uit afleiden. In dit boek had de vorige eigenaar alle ‘goh’s’ en ‘jeetjes’ driftig door zitten doorstrepen. Acht of negen keer in het hele boek. Wat zou daar dan achter zitten??

-

-

-

-

-

-

-

-